ZIJ
ZIJN
GIL
BERT

WIJ
ZIJN
GIL
BERT

ZIJ
ZIJN
GIL
BERT

WIJ
ZIJN
GIL
BERT

ZIJ
ZIJN
GIL
BERT

WIJ
ZIJN
GIL
BERT

Gilbertjaar 2019 Nieuws

Column Rijnpost: Ik ben ook Veenendaal

door Gilbert | sep 04, 2019

‘In juni 1994 ben ik van Congo naar Nederland gevlucht. In eerste instantie kwam ik in een opvangcentrum boven Meppel terecht en daarna heb ik ongeveer 3 jaar in Leersum gezeten voordat ik in september 1997 naar Veenendaal kwam. Het begin in Nederland was lastig. Ik sprak de taal niet en moest erg wennen aan het feit dat iedereen hier meer voor zichzelf leeft. Zomaar contact leggen was lastig. Gelukkig heeft de kerk mij daar ontzettend bij geholpen. Ik werd open ontvangen en opgenomen in de gemeente. Ze hebben me geholpen met het leren van de taal, het vinden van werk en het vinden van een huis. Maar, belangrijker nog, ze hebben me geholpen met het vinden van een thuis. Ik voel me 100 procent Nederlander/Veenendaler. Als ik op vakantie ga naar Congo voel ik me daar een buitenlander. Ik herken me niet meer in de mentaliteit. Soms is dat wel gek. Het is en blijft immers toch mijn moederland. Maar als ik er ben, dan wil ik na 3 weken echt weer weg. Terug. Naar huis. Naar Nederland. Mijn thuis.’

– Lema Landu

‘Er wordt vaak geroepen dat Friezen stug zijn, maar in mijn beleving zijn we juist heel open. Misschien komt het omdat ik oorspronkelijk uit een klein Fries dorp kom, maar ook toen ik in 1995 vanuit Leeuwarden naar Veenendaal verhuisde, was die geslotenheid het eerste dat me opviel. De mensen in de winkels waren aardig, maar verder was iedereen heel afstandelijk. Contact maken was lastig en als je op een zonnige zondag naar het terras wilde, dan was er, als je geluk had één café open. Hoe anders is dit nu. Ik heb Veenendaal echt zien veranderen in de loop der tijd en het is mooi te zien hoe deze plek zich nog steeds ontwikkelt. Of ik me echt Veenendaalse voel? Ja en nee. Het is dubbel. Als ik in Friesland ben voel ik me daar thuis, maar als ik hier ben… Ik heb hier mijn plek gevonden. Ook al voel ik me qua mentaliteit en in de omgang vaak nog steeds meer Fries dan Veenendaals, dit is de plek waar mijn huis staat, mijn kinderen zijn, mijn werk, vrienden. Veenendaal is bovendien een prachtige plek. Groen, centraal, niet te groot, niet te klein. Hier mogen we best wat meer trots op zijn. Minder bescheiden. Zoals de Friezen over Friesland. Een beetje meer chauvinisme zou Veenendaal best goed doen.’

– Henny de Leeuw

 

Deze serie portretten van Landverhuizers is gemaakt door Sanne Heymann. Wil je de bijbehorende foto’s zien? Kijk dan op www.gilbertjaar2019.nl.  Deze portretten zijn ook onder ‘Ik ben ook Veenendaal’ op instagram te vinden.